Cultuurhistorie
Cultuurhistorie is het in kaart brengen van ruimtelijke patronen waarin de wisselwerking tussen de mens en de fysieke omgeving tot uitdrukking komt. Het cultuurhistorisch onderzoek resulteert in een beschrijving van de aanwezige cultuurhistorische waarden in woord en beeld.
Het uitgangspunt wordt gevormd door kadastrale en topografische kaarten uit de negentiende en vroeg-twintigste eeuw, waarbij patronen en objecten die heden ten dage nog waarneembaar zijn in het veld worden vastgelegd. De samenhang tussen onder meer geomorfologie, archeologie, historische geografie, architectuur- en bouwhistorie en historische stedenbouw wordt bestudeerd. Aan de hand van de verzamelde gegevens wordt op een toegankelijke en enthousiasmerende wijze de historisch ontwikkelde ruimtelijke structuur van het landschap inzichtelijk gemaakt.
De resultaten van een onderzoek kunnen worden toegepast in verschillende instrumenten in de ruimtelijke ordening, zoals erfgoednota, structuurvisie, bestemmingsplan en milieueffectrapportage. Hierdoor kan een onderbouwde afweging worden gemaakt over behoud en ontwikkeling van cultuurhistorische waarden enerzijds en ruimtelijke ontwikkelingen anderzijds.
BAAC heeft als uitgangspunt dat cultuurhistorie geen beperking, maar een kans voor ruimtelijke ontwikkelingen is. Het is een inspiratiebron en verrijking voor ruimtelijke plannen die bij kan dragen aan behoud en ontwikkeling van de landschappelijke kwaliteit.
